Szkoła Podstawowa
              im. Tadeusza Kościuszki w Wykrotach
                       z oddziałami gimnazjalnymi

   Pierwsze wzmianki o szkole w Wykrotach, bardzo starej wsi wybudowanej przez Serbołużyczan, pojawiają się około roku 1619. W roku 1794 za 778 talarów wzniesiono szkołę w dolnej części wsi. W 1798 istnieją już dwa budynki szkolne; w Wykrotach Górnych i Dolnych.. Podczas przemarszu wojsk włoskich żołnierze podkładają ogień w piekarni, obok głównego budynku folwarku w Wykrotach Dolnych. Pożar trawi budynek szkoły. W 1815 płomienie niszczą budynek szkoły w Wykrotach Górnych. Dzięki datkom społeczności lokalnej budynek podnosi się z popiołów i zostaje poświęcony w dzień św. Michała. Do roku 1833 było w Wykrotach dwóch nauczycieli.; jeden z nich pełnił jednocześnie funkcję zakrystiana i kantora. 1 października 1880r. w szkole zaczyna pracę trzeci nauczyciel.

   Kolejne informacje pochodzą dopiero z okresu powojennego. Z kroniki szkolnej, założonej w 1945r. dowiadujemy się, że 18 października 1945 powstały pierwsze klasy dla dzieci napływających z Polski centralnej, Jugosławii, zza Bugu. Jeden nauczyciel i kierownik szkoły mieli pod opieką 120 uczniów w różnym wieku. Pracowali bez pomocy naukowych, w budynku opuszczonym przez wojska ZSRR. Nauczyciel nie miał przygotowania zawodowego do nauczania dzieci. 6 grudnia 1945r. założono pierwszą kronikę szkolną. Do końca roku szkolnego zorganizowano pięć klas.

   W roku szkolnym 1946/47 naukę rozpoczęło 170 dzieci, ukończyło zaś 210. Było 6 klas. Pracowało pięciu nauczycieli bez kwalifikacji i kierownik szkoły. Założono bibliotekę szkolną, w której zgromadzono 50 książek. Rozpoczęły działalność koła PCK i drużyna harcerska.

   W 1948 roku mury szkoły opuściło sześciu absolwentów klasy siódmej. 240 uczniów uczyło ośmiu nauczycieli; w tym pięciu bez kwalifikacji.

   W roku szkolnym 1949/1950 społeczność szkolna liczy 230 uczniów, grono nauczycielskie zaś 5-ciu nauczycieli ( dwóch bez przygotowania zawodowego). Całością zarządza kierownik szkoły.

   We wrześniu 1950 roku szkoła liczy już 260 uczniów, uczących się na dwie zmiany. Czterech nauczycieli uczy w szkole głównej, dwóch filialnej. Czterech nauczycieli nie ma przygotowania zawodowego. Rozpoczynają działalność organizacje uczniowskie: ZHP, TPPR, SKOW, PCK.

Do roku 1957 uczy w szkole sześciu nauczycieli. W roku szkolnym 1956/57 uczy się już 300 uczniów. A w następnym już 350. Pracuje z nimi 8 nauczycieli.

   Z roku na rok społeczność szkolna powiększa się, by w roku szkolnym 1960/61 przekroczyć 400.

   Rok szkolny 1961/62 rozpoczyna 444 uczniów 10 nauczycieli. Klasa siódma liczy sobie 45 uczniów. Nauczyciele wynajmują kwatery u gospodarzy.

   Rok 1962 jest rokiem reformy edukacyjnej. Szkoły podstawowe z siedmioklasowych zmieniono na ośmioklasowe.

   Rok szkolny 1963/64 można zaliczyć do rekordowych, bo w naszej szkole uczy się już 456 dzieci. Pracuje 10 nauczycieli.

   W kolejnych latach spada liczba uczniów szkole; 1964/65 446 osób, 1965/66 to 314, 1966/67 316. W latach szkolnych 1967- 1970 znów przybywa nam uczniów, ich liczba rośnie z 366 do 382.

   1 września 1965r. otwarto w tutejszej szkole klasę Szkoły Przysposobienia Rolniczego. 8 października 1966 roku nadano szkole imię Tadeusza Kościuszki i otwarto warsztaty szkolne. W roku szkolnym 1966/ 67 ostatnia zmiana uczniów kończyła naukę o godzinie 17.10 lub 18.00. Budynek szkoły nie mógł pomieścić wszystkich uczniów. Po ośmiu latach starań o adaptację pustostanu przy szkole, społecznej zbiórce funduszy i trzech latach budowy, 16 października 1971 roku otwarto nowy budynek szkoły ( obecne Gimnazjum). W 1973r. powstaje filia w Godzieszowie. Uczy tam dwóch nauczycieli.